LO CATONET GASCON

"Lo Catonet gascon", viengut despuish los quatrins de Pibrac, qu'ei obreta d'imitacion, au punt de vista deu ritme e de las rimas entermescladas. No'i cerquem lo còp d'ala liric ; que seré meilèu un recuelh de saviesa paisana, ua seguida de dísers de casa, d'arreporèrs o de versets qui poderén serví'n : que cau tostemps tribalhar, estauviar, tirar de dret, menshidà's deus grans, acasí's dab ua hemna, non pas deishar-la comandar en tot. Quandes d'aqueths arreporèrs e s'escadent enqüèra dens la tradicion montanhòla ? "En punh estret que no'i plau" o enqüèra : "Que pan e vin s'apèra : tu te n'ajas...", "Apren vertut, qu'aquera ei de durada...". D'ua lectura plasenta, de quan en quan lo vèrs qu'ei trucat coma un medalha de fin metau : "L'òme grossós que "mossur" òm apèra, "Riche", potent, plen de bens e cabaus, N'ei a la fin qu'un bolhon de tots maus, L'arròc batut de la gran ventolèra."